Het NLP metamodel vraag monster

Het NLP metamodel vraag monster

Het NLP metamodel vraag monster

Als je in de modus van heel precies communiceren bent, dan is het zaak om wanneer een relevant detail wordt weggelaten, verdraaid of gegeneraliseerd dit in de communicatie aan de orde te stellen. Er zijn vele manieren om dit goed te doen. Helaas maakt het NLP metamodel-vraag monster de fout om ook waar er geen sprake is van relevantie toch te zeuren dat er iets is weggelaten, verdraaid of gegeneraliseerd. Het gebrek aan relevantie is de eerste NLP boobytrap waar dit NLP monster in trapt. De volgende NLP boobytrap waar dit NLP monster in trapt, is dat ook nog eens de verkeerde vraag wordt gesteld. Bijna alle communicatie overtreedt namelijk tegelijkertijd verschillende regels van het metamodel. Als iets relevant blijkt te zijn, dan is het in tweede instantie belangrijk dat je goed selecteert welke overtreding je als eerste aanspreekt.

Stel bijvoorbeeld dat er iemand bij je komt en die persoon zegt: “Ik heb een depressie.” De verkeerde reactie is dan om de metamodel-vraag te stellen: “Waar ben je depressief over?” Als een NLP trainer dit onderwijst, heb je te maken met een NLP metamodel-vraag monster. De goede metamodel-vraag is namelijk: “Hoe weet je dat je een depressie hebt?” Vragen waar iemand depressief over is, geeft je informatie om mensen depressief te maken. Dat is natuurlijk de verkeerde richting. Wanneer je vraagt hoe iemand weet dat hij een depressie heeft, dan werk je richting een oplossing voor de depressie omdat de persoon dan meer naar wat hij daadwerkelijk ervaart wordt gevraagd in plaats van naar hoe hij die ervaring labelt.

Tenslotte is de derde boobytrap waar een NLP monster intrapt het in hoge mate verkeerd begrijpen van het metamodel. Een goed voorbeeld hiervan is de beschrijving van het metamodel op Wikipedia. Die beschrijving is vast gemaakt door een of meerdere NLP monsters want de schrijvers demonstreren een groot gebrek aan begrip voor het metamodel.

Het ergste voorbeeld hierbij is het denominaliseren van het woord “energie”. Bij denominaliseren ben je op zoek naar het achterliggende proces van een zelfstandig naamwoord dat naar een abstract begrip verwijst zoals “energie” misschien is. Misschien, omdat “energie’ ook kan verwijzen naar iets heel fysieks als een batterij of benzine en dan is het onmogelijk om te denominaliseren. Van groot belang bij het denominaliseren is dat er in de beschrijving van het achterliggende proces geen nieuwe zelfstandig naamwoorden overblijven die naar een abstract begrip verwijzen, want dan verwissel je de ene verdraaiing van de werkelijkheid voor de ander. Op Wikipedia is het voorbeeld van denominaliseren nog triester omdat er geeneens een nieuw abstract begrip wordt geïntroduceerd. Want volgens de NLP monsters van Wikipedia is het achterliggende proces van “energie” “energie krijgen”! Dit slaat nergens op en duidt op een groot onbegrip van het metamodel. Helaas zie je dit bij veel NLP trainers gebeuren. Er zijn dan ook heel wat NLP metamodel-vraag monsters.